Işıl Kurmuş Aleksandrov

Sanatçının diplomat ebeveynleri nedeniyle habire değişen arka fonlarda, eklektik, göçebe,  hareketli ve  aniden kaybolup sonra yeniden beliriveren arkadaş gruplarıyla dolu yersiz yurtsuz bir eğitim yaşamını içinde yaşadığımız çağın ve geleceğin bir analojisi olarak değerlendirmek mümkün. Kendisi bundan hiç şikayetçi değil; belki de bu yüzden çok sakin, adaptif ve önyargısız. Sanatçı kendisini bir araştırmacı olarak görüyor – bir ipucu, eşi de üst düzey bir genetik araştırmacısı –  ev yaşamlarına  da bu araştırma atmosferi hakim. Atölyesi bir fikirler/embriyolar/ipuçlar laboratuarını andırıyor. Orada hem düzen hem de yabancı gözlere “yığın” olarak gelen birikimler var. Dikkatimi çeken duvarda üç boyutlu bir matrisi hatırlatan ve gizemli kağıt işleri ve çalışma parçalarını taşıyan cep sistemi oldu. Sanatçı duvardaki bu depo-matrisin biraz zihnini temsil ettiğini söyledi. İşlerinde de bu tabakalaşma ve matrisleri  bolca görmek mümkün.

Tunus Güzel Sanatlar Akademisi’nden lisans derecesini aldıktan sonra çalıştığı çeşitli işkolları onun nesnelere değişik bir gözle bakmasını sağlamış. Sanatçı gündelik yaşamdaki olağan, önemsiz objelerden yola çıkarak onları eserlerinin bir parçasına dönüştürüyor.  Doğallıkla bu yeni bir fikir değil, İtalya kaynaklı Arte Povera hareketinde bu kavramın örneklerini görüyoruz.  Genç bir sanatçının altmış yıl önceki sanat akımından esinlenmesi  herşeyin topyekün değiştiği 2021 bağlamında ilgi çekici ve taze sonuçlar üretebiliyor.  Tabii “olağan/gündelik” kullandığımız nesnelerin kabuklarının altında sundukları  içkin potansiyeli görmek , yeni ağlar ve bireşimler oluşturmasını tetiklemek hayli zengin bir imgelem gücünü gerektiriyor.  Belki de etrafımızdaki tüm nesnelerin göründüğünden daha fazla yetenekleri , yolları, yörüngeleri ve kaderleri vardır. Bir sandalye sadece sert tahta/metalden oluşunca ne olduğunu hepimiz biliyoruz. Peki  tüm sandalye sadece yumuşak yastık kısmından oluşursa? Sanatçı tam da bunu yapıyor, atfettiğimiz değerleri, kanıları, yargıları, etiketleri, yorumları sarsıyor. Dönüştürme-upcycling-retournament-başkalaşım gibi kavramları sanatçının işlerinin ana metodu olduğundan bahsedebiliriz.  Belki ortaya çıkan eserler sanatçının karışık ve kaotik bir dünyaya tepkisi olabilir. Başka bir ana ilgi konusu da işlerinin fiziksel temasa, somatik/haptik deneyimlere davet etmesi. Bu ve yukarda yumuşak sandalye ile değindiğimiz konuya  ‘Müzikal Sandalyeler’ çalışması  güzel bir örnek. Sanatçı “ekran” veya digital evrenle de ilgili, “Duplicator” ve “Rotator & Revolver” adlı video çalışmalarında ev ortamındaki bilimsel araştırma ikliminin esinlerini  görüyoruz.

Attila Güllü
Şubat 2021

Untilted-1 (the notebook cover) Collagraph on paper, Unique print, 29,7×21 cm, 2009
Untitled-2 (Notebook Lines) Collagraph on paper, Unique print, 29,7×21 cm, 2009
Untitled-21 (book cover, ruler and rubber) Collagraph and rubber print on paper, Single print, 29,7×21 cm, 2009
Untitled-9 (scrawl & scribble) Etching on paper, Unique print, 29,7×21 cm, 2009
Untitled 17 (windows) Collagraph and embossing on paper, Unique print, 29,7×21 cm, 2009
Back to school, Installation view, 2020
#Desktop #FolderFruits #Window #Icons Acrylic and inkjet on canvas, 70×100 cm, 2016
#Rubbing #Tabs #SoundOn Acrylic and inkjet print on canvas, 70×100 cm, 2016
#WakeUp #Emoticons Acrylic and inkjet print on canvas, 70×100 cm, 2016
#Sock #Screen Acrylic and inkjet print on canvas, 70×100 cm, 2016
#Constellation #ToPutOnHisJacket Acrylic and inkjet print on canvas, 70×100 cm, 2016 
#foundandlost Exhibition view, 2016
Inside Out, Untitled 1,2,3 Collagraph print on paper, 90×64 cm each, 2009
Musical chairs, Installation view, 2020
Musical chairs, Before the installation, 2020
Passage exhibiton, Installation view, 2018
Rotator & Revolver, Video installation, 2018


Işıl Kurmuş Aleksandrov, ailesinin diplomatik görevinden dolayı Kanada, Fransa, Macaristan, Pakistan ve Tunus gibi farklı ülkelerde yaşadı. Paris’te hukuk eğitiminin ardından sanat eğitimine yönelen sanatçı, Lisans ve Yüksek Lisans eğitimlerini Tunus Güzel Sanatlar Okulunda tamamladı. Çalışmalarını şu an Ankara’da sürdüren sanatçı, Doktora çalışmalarına Tunus Güzel Sanatlar okulunda devam ediyor.

2020 yılında Ankara Galeri Nev’de Heyecan ve Tahassüs başlıklı sergide `Go back to School’ işleri yer aldı. 2018’de Hollanda’da Kunstenlab galerisinde Traces ve Kunstcircuit galerisinde de Passage başlıklı kişisel sergilerini gerçekleştirdi. 2016 yılında Tunus’ta AGorgi galerisinde #foundandlost işleri ilk kişisel sergisinde yer aldı. Fransa, Kanada, Macaristan, Tunus, İsviçre ve Türkiye’de çalışmaları sergilenen sanatçının In Images başlıklı işi ‘Centre Des Arts Vivants De Radès’ yarışmasında birincilik ödülü kazandı.

Farklı baskı tekniklerini bir araya getirerek gündelik yaşam deneyimlerinin ve sıradan nesnelerin yeni anlamlar kazanmasını sorgulayan sanatçının tüm çalışmaları ‘dokunuş’ ve ‘el unsurunu’ gözeten fiziksel bir yaklaşım içeriyor. Bu sorgulama yalnızca mekân, nesne ve kişilerle sınırlı kalmıyor, kesin kurallarla çevrili sistemleri de içine alıyor. Çok branşlı bir yaklaşımla, sıradan nesnelere yeniden bir boyut kazandırma sürecinde özgün bir saptırma (détournement) pratiği deneyimliyor.

Sanatçının güncel sergilerini ve metinlerini aşağıdaki linkten görebilirsiniz:
www.isilkurmus.com